چون تعزير هركس به حسب منصب ومرتبه أو است ، عثمان نيز چند كس را به موجب حال چشم نمايى فرمود تا هم داستان منافقين وأوباش نشوند ودر بلوا شريك نگردند ، وبحمد الله همين قسم واقع شده كه هيچ كس از صحابه كرام به قتل عثمان آلوده نشده ، محض منافقين وفاسقين وأوباش مصدر اين حركت گرديدند ، ‹ 94 › ودر آن وقت عثمان چون تقدير را از زبان آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلم دانسته بود ، هرگز مدافعت نكرد وتن به كشتن در داد وصبر عظيم كرد ، ولهذا أكثر اين مردم را بعد از گوشمال وچشم نمايى راضى كرد وعذر خواست . وحال عثمان در اين امر هم نزد أهل سنت مثل حال حضرت أمير [ ( عليه السلام ) ] است قدم به قدم كه أو را نيز جناب پيغمبر وصيت فرموده بود كه : « يا علي ! لا يجتمع الأُمّة عليك بعدي ، وإنك تقاتل الناكثين والقاسطين والمارقين » . وقتي كه حضرت أمير ( عليه السلام ) سرير آراى خلافت راشده پيغمبر [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] شد ، به قدر مقدور در تسكين فتنه ودفع مخالفان - كه طلحه وزبير وامّ المؤمنين عايشه صديقه ويعلى بن أمية وأبو موسى اشعرى وديگر صحابه كرام بودند - كوشش وسعى فرمود واز قتل وقتال وجنگ وجدال به ايشان باك نفرمود ، هر چند تقدير مساعد نشد وانتظام أمور خلافت صورت نبست ، پس در صورتي كه امر صريح آن حضرت به هر يك از اين دو بزرگوار در اين باب متحقق بود ديگر أدب صحبت وقرابت را نگاهداشتن وامر آن جناب را